Υπάρχουν βιβλία που τα διαβάζεις την κατάλληλη στιγμή και άλλα που δημιουργούν από μόνα τους τη στιγμή. Το «Μου έκανες δώρο τα Χριστούγεννα» του Κώστα Κρομμύδα, από τις εκδόσεις Διόπτρα, ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Είναι το βιβλίο που ξεχώρισα το 2025, όχι μόνο γιατί διαβάζεται αβίαστα και το απολαμβάνεις όπως μια ζεστή σοκολάτα, αλλά γιατί σου θυμίζει κάτι ουσιαστικό. Σου δείχνει τι σημαίνει ζεστασιά και το να επιλέγεις την αγάπη.
Η ιστορία εκτυλίσσεται σε ένα ορεινό χωριό, ντυμένο στα λευκά. Εκεί, δύο άνθρωποι που δεν γνωρίζονται συναντιούνται μέσα στις γιορτές, όχι επειδή το επέλεξαν, αλλά επειδή οι συνθήκες τους έφεραν κοντά. Το χιόνι κλείνει τους δρόμους και η ζωή, για λίγο, μοιάζει να σταματά. Αυτό που ξεκινά ως μια «αναγκαστική» συνύπαρξη, μετατρέπεται σταδιακά σε μια βαθιά διαδικασία εσωτερικής αφύπνισης.
Η Δάφνη και ο Ορέστης δεν είναι ήρωες βγαλμένοι από ένα ρομαντικό παραμύθι. Είναι άνθρωποι κανονικοί, με τις ζωές τους, με παρελθόν και μια πληθώρα συναισθημάτων. Εκείνη κουβαλά οικογενειακές προσδοκίες, απογοητεύσεις και μια αίσθηση ότι έμαθε να αντέχει αντί να ζει. Εκείνος έχει τις δικές του ρωγμές, τις δικές του σιωπές. Το κοινό τους σημείο δεν είναι ο έρωτας, αλλά η ανάγκη να ακουστούν χωρίς κάποιος να τους κρίνει.
Ο Κώστας Κρομμύδας χτίζει την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, κάτι που κάνει την ιστορία πιο άμεση και πιο ανθρώπινη. Δεν εξιδανικεύει τα συναισθήματα, ούτε ωραιοποιεί τις σχέσεις. Μιλά για την απιστία, την απογοήτευση, τη μοναξιά, όχι ως ένα ακόμη τέλος, αλλά ως αφετηρία. Εδώ η αγάπη δεν έρχεται για να σώσει, αλλά για να συνυπάρξει με την αλήθεια.
Αυτό που κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει είναι η ατμόσφαιρα. Το τζάκι, το κρασί, οι σιωπές, οι μικρές κινήσεις που λένε περισσότερα από τις λέξεις. Είναι μια ιστορία που δεν φωνάζει, αλλά μένει. Και γι’ αυτό λειτουργεί όχι μόνο ως χριστουγεννιάτικο ανάγνωσμα, αλλά ως βιβλίο για κάθε στιγμή που χρειάζεσαι μια υπενθύμιση ότι η ζεστασιά δεν είναι δεδομένη, είναι επιλογή.
Το «Μου έκανες δώρο τα Χριστούγεννα» δεν μιλά για τέλειες συνθήκες. Μιλά για το απροσδόκητο που σε βρίσκει όταν χαμηλώνεις τις άμυνες. Για εκείνες τις στιγμές που δεν μοιάζουν εντυπωσιακές, αλλά σε αλλάζουν. Και αυτός είναι ο λόγος που σε μεταφέρει στο πνεύμα των Χριστουγέννων κάθε εποχή του χρόνου. Όχι γιατί έχει χιόνι, αλλά γιατί έχει αλήθεια.
Featured image: freepik.com/@pvproductions
