Υπάρχουν ιστορίες που νομίζεις ότι τις έχεις ήδη «τελειώσει» και οι “Άθλιοι” είναι μία από αυτές. Το έχεις διαβάσει, το έχεις δει σε κινηματογραφικές εκδοχές και κάπου μέσα σου θεωρείς ότι δεν έχει τίποτα καινούργιο να σου πει. Κι όμως, κάθε φορά που το έργο του Βίκτωρος Ουγκώ επιστρέφει, βρίσκει έναν νέο τρόπο να σε διαψεύδει.
Αυτή τη φορά, έρχεται στις οθόνες μας από τη Nova μια τηλεοπτική μεταφορά που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με μουσικά νούμερα ή θεατρικότητα, αλλά να σε βάλει πιο βαθιά στον κόσμο των χαρακτήρων. Πρεμιέρα στις 16 Απριλίου, με επεισόδια κάθε Πέμπτη στις 22:00 και επανάληψη κάθε Τρίτη στις 23:00, σε μια εκδοχή που επιλέγει τον ρεαλισμό αντί για τη μεγαλοπρέπεια.
Μία σειρά όπου τα βλέμματα είναι πιο δυνατά από τους διαλόγους
Από τα πρώτα λεπτά γίνεται ξεκάθαρο ότι αυτή η σειρά δεν σε «χαϊδεύει». Οι σιωπές έχουν βάρος, τα βλέμματα λένε περισσότερα από τους διαλόγους και οι αποφάσεις των ηρώων μοιάζουν πάντα επικίνδυνα ανθρώπινες. Δεν υπάρχει εξιδανίκευση, υπάρχει μόνο ζωή, φτώχεια, ενοχή και επιβίωση.
Στον ρόλο του Jean Valjean βρίσκεται ο Dominic West, γνωστός από το The Wire, που εδώ αφήνει πίσω του την ένταση της αστυνομικής δράσης και επιλέγει μια πιο εσωτερική, σχεδόν σιωπηλή ερμηνεία.
Η Olivia Colman, πάντα ικανή να μετατρέπει κάθε ρόλο σε μικρό μάθημα υποκριτικής, δίνει μια Madame Thénardier που δεν μένει στην καρικατούρα αλλά αποκτά βάθος και σκοτεινή αληθοφάνεια. Δίπλα της, η Lily Collins αναλαμβάνει τον ρόλο της Fantine, προσθέτοντας μια πιο εύθραυστη, σχεδόν σύγχρονη διάσταση στον χαρακτήρα. Η Collins, γνωστή και από τη μεγάλη επιτυχία του Emily in Paris, δείχνει εδώ μια διαφορετική πλευρά της υποκριτικής της ταυτότητας, πιο δραματική.
Το καστ δεν σταματά εκεί. Ο David Bradley και ο Donald Sumpter, γνώριμοι από το Game of Thrones, εμφανίζονται σε δευτερεύοντες, αλλά χαρακτηριστικούς ρόλους, ενώ η συνολική σύνθεση δίνει την αίσθηση μιας σειράς που δεν στηρίζεται σε ένα πρόσωπο αλλά σε ένα σύνολο ερμηνειών.
Η λογοτεχνία μπορεί να μεταφερθεί με επιτυχία στη μικρή οθόνη
Πίσω από τη μεταφορά βρίσκεται ο Andrew Davies, ένας σεναριογράφος που έχει αποδείξει πολλές φορές ότι ξέρει να «μεταφράζει» τη λογοτεχνία στην τηλεόραση χωρίς να τη μικραίνει. Εδώ επιλέγει να αφήσει χώρο στις σιωπές και στις αντιφάσεις, αντί να κυνηγήσει τη θεαματικότητα.
Η παραγωγή δίνει επίσης μεγάλη σημασία στην ατμόσφαιρα. Τα γυρίσματα έγιναν στο Βέλγιο και στη Βόρεια Γαλλία, σε τοποθεσίες που αποδίδουν με ακρίβεια την αίσθηση του 19ου αιώνα. Τα κοστούμια δεν λειτουργούν απλώς διακοσμητικά, αλλά αφηγηματικά, δείχνοντας με λεπτομέρεια τη διαφορά ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις.
Δεν λείπουν και οι διεθνείς διακρίσεις. Η σειρά έχει αποσπάσει υποψηφιότητες σε σημαντικά τηλεοπτικά βραβεία, επιβεβαιώνοντας ότι δεν πρόκειται για μια ακόμη «safe» λογοτεχνική διασκευή, αλλά για μια σοβαρή παραγωγή με καλλιτεχνική πρόθεση.
Και τελικά, γιατί να τη δεις; Γιατί δεν σου ζητά να θυμηθείς την ιστορία, αλλά να τη νιώσεις από την αρχή. Δεν προσπαθεί να αντικαταστήσει το πρωτότυπο έργο, αλλά να σου θυμίσει γιατί αυτό παραμένει επίκαιρο. “Οι Άθλιοι” του Βίκτωρος Ουγκώ δεν είναι απλώς ήρωες μιας άλλης εποχής. Είναι άνθρωποι που θα μπορούσαν να ζουν δίπλα σου, σήμερα, με διαφορετικά ρούχα αλλά τις ίδιες πληγές.
Featured image: Imdb.com
