Αν χρησιμοποιείς συχνά τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ίσως έχεις παρατηρήσει ότι υπάρχει κάτι παράξενα οικείο στις καθημερινές μετακινήσεις. Μπορεί να βλέπεις κάθε πρωί τους ίδιους ανθρώπους, να κάθεσαι απέναντί τους ή να στέκεσαι δίπλα τους για αρκετές στάσεις και, παρ’ όλα αυτά, να μη γνωρίζεις απολύτως τίποτα για τη ζωή τους. Πού πηγαίνουν, τι τους απασχολεί, ποιον αγαπούν, τι άφησαν πίσω τους ή ποια απόφαση προσπαθούν να πάρουν. Αυτή ακριβώς τη φαινομενικά ασήμαντη συνθήκη της καθημερινότητας μεταφέρει σε βιβλίο η συγγραφέας, Hiro Arikawa, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.
Η Ιαπωνίδα συγγραφέας επιλέγει ως κεντρικό σημείο της ιστορίας της τη Γραμμή Χάνκιου, ένα πραγματικό ηλεκτρικό τρένο με χαρακτηριστικό βαθύ μπορντό χρώμα, το οποίο διασχίζει την περιοχή ανάμεσα στο Κιότο και την Οσάκα. Μόνο που εδώ το τρένο δεν αποτελεί απλώς το σκηνικό. Γίνεται ο χώρος μέσα στον οποίο άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών, χαρακτήρων και προσωπικών διαδρομών συναντιούνται για λίγο, παρατηρούν ο ένας τον άλλο και, κάποιες φορές χωρίς καν να το συνειδητοποιούν, επηρεάζουν τη συνέχεια της ζωής κάποιου άλλου.
Ένα βιβλίο για τους ανθρώπους που συναντάμε καθημερινά χωρίς να γνωρίζουμε
Η αφήγηση ακολουθεί ένα ταξίδι την άνοιξη και την αντίστροφη διαδρομή έξι μήνες αργότερα, όταν πλέον το φθινόπωρο έχει αλλάξει το τοπίο, αλλά και αρκετούς από τους ίδιους τους επιβάτες. Αντί για έναν κεντρικό ήρωα, γνωρίζεις μια σειρά ανθρώπων που κουβαλούν ο καθένας τη δική του ιστορία και βρίσκονται για λίγο μέσα στο ίδιο βαγόνι.
Ένας νεαρός άντρας συναντά τη γυναίκα που είχε προλάβει να δανειστεί από τη βιβλιοθήκη το τελευταίο αντίτυπο ενός βιβλίου που ήθελε ο ίδιος. Μια γυναίκα εμφανίζεται σε έναν γάμο φορώντας λευκά, αποφασισμένη να επισκιάσει τη νύφη. Ένας φοιτητής εγκαταλείπει για πρώτη φορά το πατρικό του σπίτι, ενώ μια νεαρή γυναίκα προσπαθεί να βρει τη δύναμη να φύγει από μια κακοποιητική σχέση. Παράλληλα, μια χήρα ανακαλύπτει ξανά την ανεξαρτησία της μέσα από την καθημερινότητά της και τη σχέση με την εγγονή της.
Οι ιστορίες τους δεν λειτουργούν ως ανεξάρτητα επεισόδια που απλώς τοποθετήθηκαν στο ίδιο βιβλίο. Διασταυρώνονται όπως ακριβώς οι σιδηροδρομικές γραμμές, με έναν χαρακτήρα που βρέθηκε για λίγο στο περιθώριο μιας ιστορίας να μπορεί λίγο αργότερα να βρεθεί στο επίκεντρο μιας άλλης.
Η γοητεία βρίσκεται στις μικρές λεπτομέρειες
Από τις πρώτες σελίδες γίνεται ξεκάθαρο ότι η Hiro Arikawa παρατηρεί πολύ προσεκτικά την ανθρώπινη συμπεριφορά. Περιγράφει τους ανθρώπους που ταξιδεύουν μόνοι, κοιτούν έξω από το παράθυρο, διαβάζουν ένα βιβλίο, ακούν μουσική ή ασχολούνται με το κινητό τους, αποφεύγοντας σχεδόν ασυναίσθητα να συναντήσουν το βλέμμα του διπλανού τους. Είναι μια εικόνα που θα μπορούσε να ανήκει σε οποιοδήποτε τρένο ή μετρό μιας μεγάλης πόλης.
Γιατί οι «Επιβάτες της Γραμμής Χάνκιου» αξίζουν μια θέση στη λίστα σου
Το δυνατό στοιχείο του βιβλίου είναι ότι μιλά για σημαντικές αλλαγές μέσα από απολύτως καθημερινές στιγμές. Οι ήρωές του ερωτεύονται, απογοητεύονται, ενηλικιώνονται, εγκαταλείπουν σχέσεις που τους πληγώνουν, ξεκινούν ξανά και ανακαλύπτουν διαφορετικές εκδοχές του εαυτού τους, χωρίς η αφήγηση να προσπαθεί διαρκώς να σου υποδείξει τι πρέπει να αισθανθείς.
Υπάρχει χιούμορ, συγκίνηση και εκείνη η χαρακτηριστική αίσθηση οικειότητας που κάνει τους χαρακτήρες να μοιάζουν περισσότερο με ανθρώπους που θα μπορούσες πράγματι να συναντήσεις σε ένα μετρό.
Αν αγαπάς τη σύγχρονη ιαπωνική λογοτεχνία και αναζητάς ένα βιβλίο που διαβάζεται ευχάριστα χωρίς να είναι επιφανειακό, οι «Επιβάτες της Γραμμής Χάνκιου» είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα επιλογή. Γιατί τελικά το τρένο της Hiro Arikawa δεν μεταφέρει απλώς τους επιβάτες από έναν σταθμό στον επόμενο. Παρακολουθεί εκείνες τις μικρές συναντήσεις που μπορεί να μοιάζουν τυχαίες τη στιγμή που συμβαίνουν, αλλά μερικές φορές αρκούν για να αλλάξουν λίγο την κατεύθυνση μιας ζωής.
Featured image: AI generated
