Υπάρχει μια στιγμή που το καταλαβαίνεις. Δεν είσαι δυστυχισμένη με τον κλασικό τρόπο. Δεν κλαις κάθε βράδυ, δεν υπάρχουν απαραίτητα καβγάδες, δεν λείπει ο σεβασμός. Κι όμως, κάτι μέσα σου δεν είναι πια εκεί. Η σχέση δεν σε γεμίζει, δεν σε εξελίσσει, δεν σου δίνει αυτό που βαθιά χρειάζεσαι. Παρ’ όλα αυτά, μένεις. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο.
Ο φόβος της μοναξιάς
Ένας από τους πιο συχνούς λόγους είναι ο φόβος της μοναξιάς. Όχι της πραγματικής μοναξιάς, αλλά της ιδέας της. Η σκέψη να ξεκινήσεις από την αρχή, να μάθεις ξανά τον εαυτό σου εκτός σχέσης, να απαντήσεις σε ερωτήσεις που είχες καιρό να κάνεις, μοιάζει πιο κουραστική από το να παραμείνεις σε κάτι γνώριμο. Ακόμα κι αν αυτό το γνώριμο δεν σε κάνει πια χαρούμενη.
Μένεις επίσης γιατί έχεις επενδύσει. Χρόνο, συναισθήματα, κοινές αναμνήσεις, κοινές συνήθειες. Όσα περισσότερα έχετε χτίσει, τόσο πιο δύσκολο μοιάζει να τα αφήσεις πίσω. Υπάρχει η αίσθηση ότι αν φύγεις, όλα αυτά ακυρώνονται. Στην πραγματικότητα όμως, τίποτα από όσα έζησες δεν χάνεται. Απλώς ολοκληρώνεται ένας κύκλος.
Πολλές φορές, μένεις γιατί ελπίζεις.
Όχι απαραίτητα ότι ο άλλος θα αλλάξει ριζικά, αλλά ότι κάτι θα βελτιωθεί, ότι θα ξαναβρείτε αυτό που είχατε στην αρχή. Η ελπίδα όμως γίνεται παγίδα όταν βασίζεται μόνο σε αναμνήσεις και όχι σε σημερινά δεδομένα. Μια σχέση δεν συντηρείται με το παρελθόν της.
Υπάρχει και ο λόγος που δύσκολα παραδέχεσαι: η συνήθεια. Όταν η καθημερινότητα έχει προσαρμοστεί γύρω από έναν άνθρωπο, η ιδέα της αλλαγής φαντάζει αποδιοργανωτική. Μαθαίνεις να ζεις με το λίγο, να συμβιβάζεσαι, να λες «δεν είναι και τόσο άσχημα». Και κάπου εκεί, η συναισθηματική στασιμότητα βαφτίζεται ηρεμία.
Οι ανάγκες σου μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα
Τέλος, μένεις γιατί έχεις μάθει να βάζεις τις ανάγκες σου δεύτερες. Να καταλαβαίνεις και να δικαιολογείς πάντα τον σύντροφό σου. Όμως μια σχέση που σε θέλει διαρκώς δυνατή, αλλά όχι ευτυχισμένη, δεν είναι ισορροπημένη. Η αγάπη δεν είναι μόνο ασφάλεια. είναι χαρά, σύνδεση, και εξέλιξη.
Το να αναρωτηθείς γιατί μένεις, δεν σημαίνει ότι πρέπει απαραίτητα να φύγεις. Σημαίνει όμως ότι αρχίζεις να ακούς τον εαυτό σου. Και αυτό, από μόνο του, είναι το πρώτο βήμα προς μια ζωή και μια σχέση που σε χωράνε ολόκληρη.
Featured image: freepik.com/@jcomp
