Ο Σεπτέμβριος μάς αποχαιρετά σιγά σιγά με τις πρώτες βροχές και με μια διάθεση λίγο μελαγχολική, λίγο ρομαντική. Ιδανική ατμόσφαιρα για ένα Σάββατο που δεν χρειάζεται να βιαστούμε να κάνουμε σχέδια, αλλά να απολαύσουμε όσα φέρνει η μέρα. Μια μέρα φοράμε σανδάλια και την επόμενη φοράμε με ευχαρίστηση μια λεπτή ζακέτα.
Αν δεν λάτρευα τόσο το καλοκαίρι, θα έλεγα ότι αυτή η ενδιάμεση εποχή έχει τη δική της γοητεία. Θεωρητικά μπορούμε να κάνουμε εξορμήσεις τα σαββατοκύριακα, αλλά οι ρυθμοί της πόλης, οι υποχρεώσεις και τα νέα μας σχέδια έχουν ήδη επιστρέψει. Κι ένα βροχερό Σάββατο μοιάζει με την κατάλληλη αφορμή για να χαμηλώσουμε λίγο την ένταση.
Δεν χρειάζεται να γεμίσεις κάθε ώρα του Σαββάτου
Μετά από μια απαιτητική εβδομάδα, είναι εύκολο να αντιμετωπίσουμε το Σαββατοκύριακο σαν τον χρόνο που πρέπει να χωρέσει όλα όσα δεν προλάβαμε. Να δούμε φίλους, να κάνουμε τις δουλειές του σπιτιού, να πάμε για ψώνια, να γυμναστούμε και, φυσικά, να ξεκουραστούμε. Μόνο που η ξεκούραση δεν λειτουργεί πάντα όταν τη βάζουμε στο πρόγραμμα ανάμεσα σε δύο υποχρεώσεις.
Αν η βροχή άλλαξε τα σχέδιά σου, δεν είναι απαραίτητο να βρεις αμέσως κάτι άλλο για να γεμίσεις το κενό. Μπορείς να απολαύσεις ένα πιο αργό πρωινό, να ακούσεις μουσική όσο ετοιμάζεσαι ή να μείνεις λίγο περισσότερο στο σπίτι, χωρίς να αισθάνεσαι ότι χάνεις τη μέρα. Και αν αργότερα ανοίξει ο καιρός, μια απρογραμμάτιστη βόλτα μπορεί να αποδειχθεί ευχάριστη…
Η διάθεσή μας δεν χρειάζεται να είναι πάντα ηλιόλουστη
Ο συννεφιασμένος ουρανός μπορεί να μας κάνει λίγο πιο εσωστρεφείς ή κακοδιάθετους. Ίσως σήμερα να μην έχεις διάθεση για πολυκοσμία ή για εκείνη την έξοδο που πριν από λίγες ημέρες περίμενες με ανυπομονησία. Δεν χρειάζεται να αναζητήσεις κάποια βαθύτερη εξήγηση, ούτε να πιέσεις τον εαυτό σου να αλλάξει διάθεση.
Υπάρχουν μέρες που θέλουμε παρέα και άλλες που προτιμάμε λίγη ησυχία. Μερικές φορές χρειαζόμαστε μια μεγάλη βόλτα στην πόλη και άλλες μια χαλαρή συζήτηση με έναν αγαπημένο άνθρωπο στο σπίτι. Το να αναγνωρίζουμε τι έχουμε ανάγκη τη δεδομένη στιγμή είναι κι αυτό μια μορφή αυτοφροντίδας. Κι αυτό γιατί μπορούμε να περνάμε καλά χωρίς να αγνοούμε τη διάθεσή μας.
Η ομορφιά του να βρίσκεσαι κάπου ενδιάμεσα
Συχνά, μάλιστα, περιμένουμε από τον εαυτό μας να προσαρμοστεί αμέσως μετά το καλοκαίρι, σαν να αρκεί μια αλλαγή στο ημερολόγιο για να αλλάξει και ο εσωτερικός μας ρυθμός. Ίσως, όμως, να μη χρειάζεται να βιαζόμαστε τόσο. Μπορούμε να κρατήσουμε κάτι από την ανεμελιά του καλοκαιριού και ταυτόχρονα να απολαμβάνουμε όσα αγαπάμε στο φθινόπωρο: τις πρώτες δροσερές βόλτες, τα απογεύματα που σκοτεινιάζουν λίγο νωρίτερα, την επιστροφή σε αγαπημένα στέκια.
Ακόμη κι αν δεν έχουμε αποφασίσει τι θέλουμε από τους επόμενους μήνες, δεν πειράζει. Δεν χρειάζεται κάθε αλλαγή εποχής να συνοδεύεται από καινούργιους στόχους και μεγάλες αποφάσεις.
Σήμερα, μπορεί να αρκεί να ανοίξεις το παράθυρο, να ακούσεις για λίγο τη βροχή και να αφήσεις το Σάββατο να εξελιχθεί όπως έρθει. Χωρίς να προσπαθήσεις να το κάνεις τέλειο. Άλλωστε, αυτή είναι ίσως η πιο όμορφη πλευρά της ενδιάμεσης εποχής: μας θυμίζει ότι μπορούμε να απολαμβάνουμε το παρόν, ακόμη κι όταν δεν ξέρουμε ακριβώς τι ακολουθεί.
Featured image: unsplash.com/@ohlamoustudio
