Φθινοπωρινό (;) βράδυ Κυριακής και η βραδιά είναι ιδανική για σινεμά στο σπίτι. Και μάλιστα για blockbuster με εξωγήινους, εκρήξεις κι έναν Tom Cruise που αρνείται να εγκαταλείψει. Λίγο δύσκολο όταν το tagline είναι “Live. Die. Repeat”!
Η Γη δέχεται επίθεση από μια εξωγήινη φυλή που μοιάζει αδύνατο να νικηθεί. Ο Major William Cage (Tom Cruise), ένας στρατιωτικός εκπρόσωπος Τύπου χωρίς ουσιαστική πολεμική εμπειρία, βρίσκεται ξαφνικά στην πρώτη γραμμή. Και πριν καλά καλά πολεμήσει… πεθαίνει. Όχι, η ταινία δεν τελειώνει εδώ! Αντίθετα, ο Cage ξυπνά ξανά στην αρχή της ίδιας ημέρας και αναγκάζεται να ζήσει την ίδια μάχη. Ξανά. Και ξανά. Και ξανά. Μέχρι που γνωρίζει τη Rita Vrataski (Emily Blunt), μία θρυλική στρατιώτη (με την ίδια να είναι είδωλο για του συμπολεμιστές της), κι ο Cage αρχίζει κι ενώνει τα κομμάτια του παζλ που δίνει την ελπίδα πως ίσως να μπορέσουν να κερδίσουν έναν πόλεμο που μοιάζει ήδη χαμένος.
Το “Edge of Tomorrow” βασίζεται στο ιαπωνικό sci-fi novel “All You Need Is Kill” του Hiroshi Sakurazaka, σε σενάριο των Christopher McQuarrie (“Usual Suspects”, 1993 και “jack Reacher”, 2012) , Jez Butterworth και John-Henry Butterworth (τα αδέρφια έγραψαν μαζί και το “Fair Game” του 2010). Η σκηνοθεσία ανήκει στον Doug Liman (“The Bourne Identity”, 2002 και “American Made”, 2017).
“Live. Die. Repeat.” σε ένα καταιγιστικό loop
Αυτό που κάνει το Edge of Tomorrow τόσο απολαυστικό είναι πως η επανάληψη, που σε κάθε άλλη ταινία θα ήταν η καταδίκη της, εδώ είναι ο άξονας που την κάνει (αν μη τι άλλο) ενδιαφέρουσα. Κάθε loop δεν είναι απλώς άλλη μία επανάληψη της ίδιας ημέρας, αλλά ένα ακόμη κομμάτι του παζλ: ένα λάθος που δεν θα ξαναγίνει, μία νέα διαδρομή. Και κάθε επανάληψη μετατρέπει σταδιακά τον Cage στον αναπάντεχο ήρωα.
Τα συνεχή loops που σταδιακά “σπάνε” είναι που εξελίσσει και τους χαρακτήρες, δίνοντας στην ταινία την addictive action ταυτότητά της. Ο Liman δεν ενδιαφέρεται απλώς να μας “μπουκώσει” με μάχες, αλλά η κάθε μία έχει λόγο ύπαρξης, κάνοντας το “Edge Of Tomorrow” περισσότερο μία war movie παρά μία sci-fi παραγωγή τύπου “Independence Day” (όχι πως κι αυτή ταινία μας χάλασε, κάθε άλλο!). Το αποτέλεσμα είναι ένα blockbuster που έχει ρυθμό, χιούμορ, αστείρευτη δράση (χωρίς να είναι “βαριά” η action δόση), που ταυτόχρονα μας κάνει να παραμείνουμε παρατηρητικοί. Μάλιστα, αν κι η ταινία βασίζεται σε time loops… γίνεται εθιστικά rewatchable!
H χημεία ανάμεσα στο cast
Εξίσου δυνατό χαρτί της ταινίας η χημεία ανάμεσα στον Cage και τη Rita. Αν κι υπάρχει ένα ρομαντικό στοιχείο, η συνύπαρξή τους είναι κυρίως στην συνεργασία τους και την εμπιστοσύνη που σταδιακά αναπτύσσεται μεταξύ τους. Και βεβαίως, το γεγονός πως ο Cage δεν είναι ο ιππότης που θα σώσει τη damsel in distress, και με τη Rita να απέχει πάάάάρα πολύ από αυτήν την ταμπέλα, κάνει τη συνύπαρξη τους πιο απτή.
Ας έρθουμε και στο cast με έναν Tom Cruise που θα ομολογήσω, είναι απολαυστικός ακριβώς επειδή στην αρχή δεν είναι ο ήρωας τύπου Ethan Hunt που μας έχει συνηθίσει. Ο Cage του φοβάται, είναι άπειρος και “μπλοκάρει” στο χάος για να εξελιχθεί μετά από κάθε loop. H δε Rita της Emily Blunt είναι bold κι έχει αυτοπεποίθηση, φέρνοντας τη σε ιδανική αντιπαράθεση με τον Cage. Μαζί τους κι ο Bill Paxton (λείπεις, Bill…) σε ένα supportive ρόλο που κάθε άλλο παρά αδιάφορος περνάει καθώς δίνει ένα comic relief στην ταινία, χωρίς ωστόσο να “χαλάει” τη συνταγή της.
Με λίγα λόγια; Πάρτε θέση, ετοιμάστε pop corn, πατήστε play κι απολαύστε μία έξυπνη, fun ταινία με μπόλικη δράση. Κι αν χρειαστεί, πατήστε και repeat – το “σηκώνει” η ταινία!
Πρωταγωνιστούν: Tom Cruise, Emily Blunt, Bill Paxton, Brendan Gleeson, Jonas Armstrong, Tony Way, Kick Gurry κ.α.
Photo credits: IMDb
