Συμφωνείτε ότι κάθε Σεπτέμβριος έχει κάτι από «καινούργια αρχή»; Νομίζω λίγο περισσότερο κι από τον Ιανουάριο. Δεν έχει τις μεγάλες δηλώσεις και τα resolutions της Πρωτοχρονιάς, αλλά έχει αυτή την αίσθηση ότι επιστρέφουμε λίγο διαφορετικοί. Πιο ξεκούραστοι, πιο γεμάτοι εικόνες, με περισσότερη ενέργεια και –θέλω να πιστεύω– με λίγο καθαρότερο μυαλό.
Για μένα, αυτός ο Σεπτέμβριος ξεκινά έχοντας στις αποσκευές του πολλά ταξίδια και ακόμη περισσότερες εικόνες. Το Παρίσι των αρχών Αυγούστου και, μόλις λίγες ημέρες πριν, ένα οικογενειακό ταξίδι στη Νέα Υόρκη. Δύο εντελώς διαφορετικές πόλεις, δύο διαφορετικοί ρυθμοί, πολλές βόλτες, εμπειρίες, άνθρωποι, γεύσεις και εκείνη την υπέροχη αίσθηση που σου αφήνει κάθε ταξίδι: ότι για λίγο βγήκες από το πρόγραμμά σου και κοίταξες την καθημερινότητά σου από απόσταση. Είχα την ευκαιρία, μέσα από την δουλειά να κάνω τα μπάνια μου σε θάλασσες του Αιγαίου και του Ιονίου, σε καταπληκτικά ξενοδοχεία όπως το nous (Σαντορίνη), Mar-bella Collection (Κέρκυρα) και φυσικά στη Λέρο, που χάρη στο The Monk Leros, ερωτευτήκαμε ένα νησί που δεν ήταν καν στην bucket list μας.
Και κάπως έτσι φτάσαμε στην 1η Σεπτεμβρίου.
Τα ημερολόγια αρχίζουν πάλι να γεμίζουν, τα emails πολλαπλασιάζονται, τα meetings επιστρέφουν και σε λίγες ημέρες ανοίγουν τα σχολεία. Η πόλη αποκτά ξανά κίνηση και όλοι σιγά σιγά επιστρέφουμε στις θέσεις μας.
Μόνο που φέτος δεν θέλω να δω τον Σεπτέμβριο σαν το τέλος του καλοκαιριού. Θέλω να τον δω σαν restart.
Όχι από εκείνα τα restart που απαιτούν να αλλάξεις τη ζωή σου μέσα σε μία νύχτα. Ούτε με λίστες γεμάτες «πρέπει», νέους στόχους και υποσχέσεις ότι από Δευτέρα θα γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Ένα πιο ήρεμο, χαλαρό κι ουσιαστικό restart.
Γιατί έχουμε ήδη κάνει κάτι πολύ σημαντικό: έχουμε ξεκουραστεί. Έχουμε πάρει αποστάσεις, έχουμε γεμίσει εικόνες, έχουμε περάσει χρόνο με ανθρώπους που αγαπάμε. Κάποιοι ταξίδεψαν μακριά, κάποιοι πέρασαν τις διακοπές τους σε ένα ελληνικό νησί και κάποιοι απλώς απόλαυσαν μια πιο ήσυχη Αθήνα. Δεν έχει τόση σημασία το πού. Σημασία έχει ότι για λίγο αλλάξαμε ρυθμό. Και ίσως το ζητούμενο τώρα να μην είναι να εγκαταλείψουμε αυτόν τον ρυθμό απότομα.
Να κρατήσουμε λίγο καλοκαίρι στην καθημερινότητά μας
Ο Σεπτέμβριος στην Ελλάδα, άλλωστε, μόνο φθινόπωρο δεν θυμίζει. Οι μέρες είναι ακόμη μεγάλες, τα βράδια ζεστά και η θάλασσα βρίσκεται εκεί ακριβώς που την αφήσαμε τον Αύγουστο. Γιατί λοιπόν να συμπεριφερθούμε σαν να μπήκε ξαφνικά ο Νοέμβριος;
Μπορούμε ακόμη να περπατήσουμε στην πόλη μετά τη δουλειά. Να κατέβουμε μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα την ώρα που δύει ο ήλιος. Να πιούμε ένα ποτό με φίλους ένα βράδυ μέσα στην εβδομάδα, χωρίς να περιμένουμε υποχρεωτικά την Παρασκευή.
Τα Σαββατοκύριακα μπορούν να εξακολουθούν να έχουν μπάνιο σε μια κοντινή παραλία, ένα μεγάλο μεσημεριανό δίπλα στη θάλασσα ή μια μικρή εκδρομή. Και αν υπάρχει η δυνατότητα, ο Σεπτέμβριος είναι υπέροχος μήνας για εκείνες τις σύντομες αποδράσεις που σε κάνουν να νιώθεις ότι το καλοκαίρι πήρε μια μικρή παράταση.
Ίσως τελικά αυτό που αξίζει να κρατήσουμε από τις διακοπές δεν είναι το μαύρισμα. Είναι ο τρόπος που ζούσαμε τον χρόνο μας. Λίγο πιο αργά. Λίγο πιο αυθόρμητα. Με περισσότερο χώρο για τους ανθρώπους μας και λιγότερη εμμονή με το πρόγραμμα.
Δεν χρειάζεται να μπούμε από την πρώτη μέρα στο «τρέξιμο»
Σε λίγο ανοίγουν τα σχολεία και οι οικογενειακές υποχρεώσεις θα ξαναβρούν τη θέση τους στο ημερολόγιο. Οι επαγγελματικοί ρυθμοί θα γίνουν αναπόφευκτα πιο απαιτητικοί και πριν το καταλάβουμε θα έχουμε επιστρέψει πλήρως στην καθημερινότητά μας. Αλλά όχι ακόμη.
Ας επιτρέψουμε στον Σεπτέμβριο να λειτουργήσει ως η γέφυρα ανάμεσα στις διακοπές και στον χειμώνα. Να οργανωθούμε χωρίς πανικό. Να βάλουμε στόχους χωρίς να τους μετατρέψουμε σε άλλη μία πηγή πίεσης. Να αποφασίσουμε τι θέλουμε να αλλάξουμε, αλλά και –ίσως ακόμη σημαντικότερο– τι από το καλοκαίρι θέλουμε να πάρουμε μαζί μας.
Μια συνήθεια που μας έκανε να αισθανθούμε καλά, να βάλουμε σε προτεραιότητα την ψυχική μας ηρεμία, περισσότερο περπάτημα –που βοηθάει άλλωστε και να καθαρίζει το μυαλό–, περισσότερες συναντήσεις με φίλους… Μπορούμε ακόμη να περνάμε χρόνο έξω, αφού οι μέρες είναι μεγάλες, και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τις επόμενες μικρές αποδράσεις από την πόλη. Δεν χρειάζονται πολλά.
Έχουμε χρόνο μπροστά μας
Ο Σεπτέμβριος δεν χρειάζεται λοιπόν να ξεκινήσει με άγχος για όλα όσα «πρέπει» να γίνουν μέχρι τα Χριστούγεννα. Έχουμε χρόνο. Να οργανωθούμε, να βάλουμε καινούργιους στόχους, να ξεκινήσουμε νέα πράγματα στη δουλειά, να επιστρέψουμε στις καλές μας συνήθειες… Κι ίσως να αφήσουμε πίσω μας κάποιες από τις όχι και τόσο καλές.
Και ενδιάμεσα να συνεχίσουμε να ζούμε λίγο… καλοκαιρινά.
Άλλωστε, πριν καλά καλά το καταλάβουμε, θα έχουμε φτάσει στην 28η Οκτωβρίου και θα συζητάμε ήδη για την επόμενη μικρή απόδραση. Μέχρι τότε, ας απολαύσουμε τον Σεπτέμβριο όπως του αξίζει: με γεμάτες μπαταρίες, καλή διάθεση, καινούργια σχέδια και όσο περισσότερο καλοκαίρι μπορούμε να χωρέσουμε στην καθημερινότητά μας.
Καλό μήνα!
