Βράδυ Κυριακής κι έφτασε η ώρα για μία καλή ταινία που θα μας συναρπάσει με τον τρόπο της. Με το αφιέρωμά μας να κρατά γερά, απόψε εξερευνούμε την κατηγορία Α’ Ανδρικού Ρόλου με μια ταινία αληθινή και βαθιά ανθρώπινη.
Ο Charlie (Brendan Fraser) είναι ένας άνθρωπος που έχει αφεθεί: ζει απομονωμένος στο διαμέρισμά του, με τη μόνη επαφή του με τον έξω κόσμο να είναι τα διαδικτυακά μαθήματα που παραδίδει κι η νοσηλεύτρια και φίλη του Liz (Hong Chau). Όταν μαθαίνει πως η καρδιά του ετοιμάζεται να τον προδώσει, προσπαθεί να επανασυνδεθεί με την αποξενωμένη κόρη του Ellie (Sadie Sink). Ο χρόνος, όμως, μετράει αντίστροφα κι έτσι πρέπει η κάθε στιγμή να μετράει.
Η «Φάλαινα» βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Samuel D. Hunter, ο οποίος υπογράφει και το σενάριο. Τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο Darren Aronofsky (“Black Swan”, 2010, “The Fountain”, 2006, “Requiem For A Dream”, 2000).
Λύτρωση πέρα από τις λέξεις
Με σκηνικό που διατηρεί τη θεατρικότητα του έργου του Hunter, ο Aronofsky ξεφεύγει από την πιο σουρεαλιστική του προσέγγιση για να αποδώσει μία ιστορία για την απώλεια, τη μοναξιά, την ενοχή και την επανασύνδεση. Κι αυτή τη φορά δεν το κάνει σοκάροντας όπως έκανε με το “Μαύρο Κύκνο” ή το “Ρέκβιεμ Για Ένα Όνειρο”. Σε κάθε πλάνο είναι εμφανής η ενσυναίσθηση προς τον Charlie καθώς ξετυλίγεται το γαϊτανάκι της ζωής του ενώ ο Charlie αυτοτιμωρείται. Έτσι ο θεατής αποκτά σχεδόν αυτόματα συναισθήματα για τον Charlie αλλά ακόμη και για τη Liz και την Ellie. Όχι όμως λύπησης ή οργής αλλά κατανόησης για το πόσο εύκολα μπορεί ένας άνθρωπος να φτάσει στο σημείο να αυτοκαταστρέφεται ως μορφή εξιλέωσης.
Η ιστορία εξελίσσεται μεθοδικά κι ο Aronofsky δε βιάζεται. Τα γεγονότα, οι αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα πρόσωπα του δράματος αλλά ακόμη κι οι παύσεις χτίζουν την ένταση κι αυτά είναι που μιλούν πιο δυνατά κι από τις λέξεις. Αυτά και τα συναισθήματα που θυμίζουν ανεμοστρόβιλο στο σχεδόν κλειστοφοβικό διαμέρισμα του Charlie.
Ένα cast … υπέρτατης ερμηνείας!
Φυσικά η αίσθηση που αφήνει η ταινία στο θεατή βασίζεται στις ερμηνείες κι ο Aronofsky διάλεξε στρατηγικά τα πρόσωπά του. Ένα λαμπρό παράδειγμα η Sadie Sink, η Max των “Stranger Things” που φέρνει μία εκρηκτική Ellie αντιμέτωπη με το τραύμα από την παιδική της ηλικία που με νύχια και με δόντια πάλευε να αποκρύψει.
Εντούτοις, ο Brendan Fraser είναι αυτός που σηκώνει το βάρος της ταινίας – no pun intended! O ηθοποιός, μετά από καιρό επέστρεψε για να παραδώσει μια ερμηνεία εύθραυστη και τόσο ανθρώπινη. Ο Charlie του είναι ένας άνθρωπος πληγωμένος, που αγάπησε κι αγαπάει βαθιά και ζητά μία τελευταία ευκαιρία να το αποδείξει. Κι αυτή του η ερμηνεία επιβράβευσε το comeback του με το Oscar Α’ Ανδρικού Ρόλου.
Με λίγα λόγια; Καθόμαστε αναπαυτικά στη γωνίτσα μας απολαμβάνοντας τη “Φάλαινα” …. Έναν ύμνο στην ειλικρίνεια, που μας θυμίζει πως η ευκαιρία να αγαπηθούμε ξανά δεν είναι ανέφικτη.
Πρωταγωνιστούν: Brendan Fraser, Sadie Sink, Hong Chau, Ty Simpkins, Samantha Mortonκ.α.
Photo credits: IMDb
Φέτος, στην κατηγορία Α’ Ανδρικού Ρόλου θα συναγωνιστούν οι:
Timothée Chalamet, “Marty Supreme”
Leonardo DiCaprio, “One Battle After Another”
Ethan Hawke, “Blue Moon”
Michael B. Jordan, “Sinners”
Wagner Moura, “The Secret Agent”
