Ζούμε σε μια εποχή που μιλά διαρκώς για healing, όρια, manifestation, αυτογνωσία και «την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας». Πόσο εύκολο είναι, όμως, μέσα σε όλο αυτό το κυνήγι της προσωπικής εξέλιξης, να ακούσουμε πραγματικά τη δική μας φωνή; Και πώς ξεχωρίζουμε τη διαίσθηση από τον φόβο, την επιθυμία ή την ανασφάλεια;
Η Εύη Ζουρούδη προσεγγίζει την αυτογνωσία χωρίς εύκολες συνταγές και απόλυτες απαντήσεις. Με σπουδές στα Οικονομικά, το Business Administration και τα Παιδαγωγικά και με περισσότερα από 35 χρόνια εμπειρίας στην Εκπαίδευση, συνδυάζει δύο κόσμους που συχνά αντιμετωπίζουμε ως αντίθετους: τη λογική και την εσωτερική γνώση. Στη συζήτησή μας μιλά για τον Αυθεντικό Εαυτό, την παγίδα της «πνευματικής αλαζονείας», τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αυτογνωσία και την υπερβολική αυτοενασχόληση, αλλά και για εκείνη την ιδιαίτερη στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας μετά τα 40, όταν οι ρόλοι παραμένουν, αλλά η ερώτηση «εγώ τι θέλω τώρα;» αρχίζει να ακούγεται λίγο πιο δυνατά.
Κατερίνα Μαντά: Έχετε σπουδάσει Οικονομικά και Business Administration κι έχετε περάσει από έναν κόσμο όπου σχεδόν τα πάντα μετρώνται, οργανώνονται και εξηγούνται με τη λογική. Σήμερα η δουλειά σας βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη διαίσθηση και την εσωτερική γνώση. Υπήρξε ποτέ σύγκρουση ανάμεσα σε αυτούς του 2 κόσμους; Και τελικά, πόση λογική χρειάζεται η διαίσθηση για να μην καταλήξει απλώς σε αυτό που θέλουμε να πιστεύουμε;
Εύη Ζουρούδη: Πέρα από τα Οικονομικά και το Business Administration, ένα πεδίο που εμπεριέχει σε μεγάλο βαθμό και την ψυχολογία του ανθρώπου και των ομάδων, έχω σπουδάσει Παιδαγωγικά και έχω εργαστεί στην Εκπαίδευση πάνω από 35 χρόνια. Η διαδρομή μου, λοιπόν, δεν περιορίστηκε ποτέ σε έναν κόσμο αριθμών, μετρήσεων και λογικής. Είχε πάντοτε στο επίκεντρο τον άνθρωπο, τη συμπεριφορά, τη μάθηση και την εξέλιξή του.
Ίσως γι’ αυτό δεν υπήρξε ποτέ μέσα μου σύγκρουση ανάμεσα στη λογική και τη διαίσθηση. Πάντα άκουγα τη διαίσθησή μου, χωρίς να παραμερίζω τη λογική. Άλλωστε, ακόμη και στον κόσμο των επιχειρήσεων, η εμπιστοσύνη στη διαίσθηση μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην επιτυχία.
Η λογική δεν αναιρεί τη διαίσθηση ούτε η διαίσθηση τη λογική. Πάντα πήγαιναν και εξακολουθούν να πηγαίνουν η μία δίπλα στην άλλη.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ονομάζουμε διαίσθηση κάθε φόβο, συναίσθημα ή επιθυμία μας. Η διαίσθηση χωρίς λογική μπορεί πράγματι να γίνει προβολή μιας επιθυμίας ή ενός φόβου. Και η λογική χωρίς διαίσθηση μπορεί να γίνει στείρα, περιοριστική και, κάποιες φορές, να μας απομακρύνει από την αλήθεια μας.
Ωριμότητα είναι να μπορούμε να ζούμε με μυαλό και καρδιά.
Λογική και διαίσθηση μαζί. Ένας εξαιρετικός συνδυασμός.
Κ.Μ.: Μιλάμε διαρκώς για healing, boundaries, manifestation, inner work και “την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας”. Υπάρχει περίπτωση όλη αυτή η εμμονή με την προσωπική εξέλιξη να μας κάνει τελικά περισσότερο εγωκεντρικούς παρά περισσότερο συνειδητούς; Πότε η αυτογνωσία παύει να μας εξελίσσει και γίνεται άλλη μία μορφή αυτοενασχόλησης;
Εύη Ζουρούδη: Πολύ σωστά το θέτετε. Μπορεί να συμβεί και αποτελεί έναν πραγματικό κίνδυνο, ένα σημείο που χρειάζεται την προσοχή μας. Καταρχάς, κάθε είδους εμμονή δεν είναι υγιής, ακόμη κι όταν αφορά κάτι που θεωρούμε θετικό, όπως είναι η προσωπική μας εξέλιξη.
Η εσωτερική αναζήτηση, η αυτογνωσία, η θεραπεία και η εξέλιξη μέσα από την αποδοχή της αλήθειας μας δεν μας κάνουν ανώτερους ή καλύτερους από τους άλλους. Μας δίνουν, όμως, τη δυνατότητα να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις της ζωής μας διαφορετικά από ό,τι θα τις βιώναμε αν δεν είχε προηγηθεί αυτή η δουλειά με τον εαυτό μας.
Ακριβώς γι’ αυτό χρειάζεται να παραμένουμε σε εγρήγορση, ώστε να μην οδηγηθούμε στην πνευματική αλαζονεία και στην ενίσχυση του Εγώ μας. Υπάρχει, επίσης, ο κίνδυνος, αντί να βλέπουμε αλήθειες που μας πονάνε, να τις κουκουλώνουμε, επειδή θεωρούμε πως ένας «πνευματικός» ή «εξελιγμένος» άνθρωπος θα έπρεπε να τις έχει ήδη επιλύσει.
Όταν η εικόνα του «βελτιωμένου» εαυτού δεν μας επιτρέπει να αποδεχθούμε αυτό που πραγματικά βιώνουμε, τότε δεν εξελισσόμαστε. Απομακρυνόμαστε από την αλήθεια μας.
Και αν η αυτογνωσία μάς κάνει περισσότερο επικριτικούς, απόλυτους ή «ανώτερους» απέναντι στους άλλους, τότε δεν διευρύνει τη συνειδητότητά μας. Απλώς προσφέρει στο Εγώ μας ένα πιο πνευματικό λεξιλόγιο.
Κ.Μ.: Ποιος είναι ο “Αυθεντικός Εαυτός” για τον οποίο μιλάτε συχνά; Πώς μπορούμε όμως να ξέρουμε ότι αυτό που ακούμε είναι πράγματι η εσωτερική μας φωνή και όχι ο φόβος, η ανασφάλεια, το τραύμα ή ακόμη και μια επιθυμία που έχουμε πείσει τον εαυτό μας ότι είναι “διαίσθηση”; Υπάρχει τρόπος να ξεχωρίσουμε τα δύο;
Εύη Ζουρούδη: Ο Αυθεντικός Εαυτός είναι ο ολοκληρωμένος Εαυτός. Ο Εαυτός που είναι όλα. Και η Εσωτερική Φωνή και ο φόβος και η ανασφάλεια και το τραύμα και η διαίσθηση και κάθε στοιχείο που τον συνιστά.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να αποκλείσουμε ή να απορρίψουμε κάποιο από αυτά τα κομμάτια. Είναι να μπορούμε να αναγνωρίσουμε ποιο μιλά κάθε φορά και να μην το συγχέουμε με ολόκληρη την αλήθεια μας.
Ένας άνθρωπος που έχει δουλέψει σοβαρά και σε βάθος με τον εαυτό του μπορεί σταδιακά να κάνει αυτή τη διάκριση, γνωρίζοντας και αποδεχόμενος ότι δεν είναι εύκολη.
Κ.Μ.: EVhealing και ENDOGNOSIA: Αν σας ζητούσα να αφήσετε στην άκρη την ορολογία και να μου περιγράψετε πολύ απλά τι μπορεί να αλλάξει στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου μέσα από αυτή τη διαδικασία, ποια θα ήταν η πιο ουσιαστική αλλαγή που θα θέλατε να δει στη ζωή του;
Εύη Ζουρούδη: Τα EVhealing και ENDOGNOSIA είναι οι ονομασίες που έχω δώσει, για λόγους συντομίας, στις πρακτικές, στις ασκήσεις και στην προσέγγιση που χρησιμοποιούμε στη Διαδρομή προς τον ολοκληρωμένο μας Εαυτό. Στις συνεδρίες και στα σεμινάριά μου, όμως, η δουλειά γίνεται με τρόπο απλό, άμεσο, βιωματικό και πρακτικό, χωρίς να βασίζεται σε ορισμούς και ορολογία.
Επειδή κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, δεν αποφασίζω εγώ ποια αλλαγή πρέπει να συμβεί στη ζωή του. Ο ίδιος αναγνωρίζει και βιώνει τις αλλαγές του, πρώτα μέσα του και στη συνέχεια στις σχέσεις και στην καθημερινότητά του.
Αν έπρεπε, ωστόσο, να εντοπίσω την πιο ουσιαστική αλλαγή, θα έλεγα ότι γίνεται περισσότερο συνειδητός. Κατανοεί γιατί σκέφτεται αυτό που σκέφτεται και γιατί νιώθει αυτό που νιώθει. Συνδέεται με την εσωτερική του δύναμη, καλλιεργεί μια νέα οπτική και μπορεί να κάνει διαφορετικές επιλογές. Και καθώς βελτιώνεται η σχέση με τον εαυτό του, αλλάζουν και οι σχέσεις του με τους άλλους.
Και εδώ θέλω να τονίσω κάτι πολύ σημαντικό. Δεν επιλύω τα θέματα των ανθρώπων αντί για εκείνους. Δείχνω τον τρόπο και διδάσκω τους ανθρώπους, εφόσον το επιθυμούν, να αντιμετωπίζουν και να επιλύουν μόνοι τους τα θέματά τους.
Σκοπός μου δεν είναι να εξαρτώνται από τη δική μου καθοδήγηση. Είναι να μπορούν να συνδέονται με τη δική τους Εσωτερική Γνώση και Δύναμη.
Κ.Μ.: Η γυναίκα μετά τα 40 βρίσκεται συχνά σε μια παράξενη αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα καμπή: έχει ήδη υπάρξει σύντροφος, μητέρα, επαγγελματίας, κόρη, φίλη – έχει υπηρετήσει πολλούς ρόλους και ταυτόχρονα αρχίζει να αναρωτιέται πιο έντονα “εγώ τι θέλω τώρα;”. Είναι τα 40+ μια ηλικία επιστροφής στον αυθεντικό εαυτό; Και τι πρέπει ίσως να τολμήσει να αφήσει πίσω της μια γυναίκα για να ζήσει πραγματικά τη δεύτερη μισή ζωή της με τους δικούς της όρους;
Εύη Ζουρούδη: Τα 40+ μπορούν να αποτελέσουν μια ηλικία επιστροφής στον Αυθεντικό Εαυτό, αυτό όμως δεν συμβαίνει αυτόματα λόγω της ηλικίας. Πρόκειται για έναν σημαντικό σταθμό ζωής, καθώς μέσα από τις εμπειρίες που έχουν προηγηθεί μπορούμε πλέον να αντιληφθούμε καλύτερα τον εαυτό μας και τις ανάγκες μας, κυρίως τις συναισθηματικές.
Δεν υπάρχει, βέβαια, ένα κοινό «πρέπει» για όλες τις γυναίκες. Δεν χρειάζεται αναγκαστικά μια γυναίκα να αφήσει κάτι ή κάποιον πίσω της. Χρειάζεται πρώτα να αναζητήσει την αλήθεια της, να την αναγνωρίσει, να την αποδεχθεί και, ανάλογα με όσα θα ανακαλύψει, να κάνει τις αλλαγές που η ίδια επιλέγει μέσα της και στη ζωή της.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απορρίψει τους ανθρώπους, τους ρόλους ή όσα έχει δημιουργήσει. Μπορεί, όμως, να επανεξετάσει τον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται με όλα αυτά. Να δει τι εξακολουθεί να την εκφράζει και τι ακολουθεί μόνο από συνήθεια, φόβο, ενοχή ή υποχρέωση.
Αν κάτι χρειάζεται να αφήσει πίσω της, αυτό δεν μπορεί να το αποφασίσει κάποιος άλλος για εκείνη. Θα της το αποκαλύψει η δική της αλήθεια.
Η επιστροφή στον Αυθεντικό Εαυτό δεν εξαρτάται από την ηλικία. Μετά τα 40, όμως, έχουμε συχνά περισσότερες εμπειρίες, βαθύτερη επίγνωση και λιγότερους λόγους να αναβάλλουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε να ζήσουμε.
Κ.Μ.: Αν αύριο ξυπνούσατε και δεν ήσασταν πια η Εύη Ζουρούδη που γνωρίζει ο κόσμος —η δασκάλα αυτογνωσίας, η συγγραφέας, η γυναίκα που οι άλλοι αναζητούν για απαντήσεις— ποια θα μένατε; Ποια είναι η Εύη όταν αφαιρέσουμε όλους τους τίτλους και τους ρόλους;
Εύη Ζουρούδη: Η ίδια Εύη ακριβώς.
Μέσα μου δεν υπάρχουν ούτε ρόλοι ούτε τίτλοι. Είμαι η ίδια σε κάθε στιγμή της ζωής μου.
Η διδασκαλία και η συγγραφή είναι τρόποι με τους οποίους εκφράζω αυτό που είμαι. Δεν είναι διαφορετικές εκδοχές μου. Δεν στέκομαι απέναντι στους ανθρώπους από θέση ανωτερότητας. Είμαι κι εγώ ένας άνθρωπος που έχει διανύσει και εξακολουθεί να διανύει τη δική του Διαδρομή.
Αν αφαιρέσουμε, λοιπόν, όλους τους τίτλους και τους ρόλους, αφαιρούμε τις περιγραφές.
Εγώ παραμένω η ίδια Εύη.
Και ίσως τελικά η ουσιαστική προσωπική εξέλιξη να μην είναι να γίνουμε κάποιος άλλος, αλλά να πλησιάσουμε περισσότερο αυτό που ήδη είμαστε.
Info: evizouroudi.com | [email protected] | 210 4616292
