Ο Αύγουστος είναι ίσως ο μοναδικός μήνας του χρόνου που έχει τους δικούς του ρυθμούς. Όσοι φεύγουν για διακοπές, απολαμβάνουν τις μέρες μακριά από τη ρουτίνα… Κι όσοι εργάζονται και παραμένουν στην πόλη, έχουν την ευκαιρία να “απολαύσουν” με διαφορετικό τρόπο την καθημερινότητά τους. Πάντα όταν δούλευα σε μεγάλους ομίλους, προτιμούσα να είμαι στην Αθήνα αυτή την περίοδο. Τα πρωινά είναι πιο ήσυχα, δεν έχει τόση κίνηση στους δρόμους, οι υποχρεώσεις δείχνουν να περιμένουν λίγο ακόμη. Και κάποια “λάθη” συγχωρούνται πιο εύκολα…Κι εμείς, σχεδόν χωρίς να το καταλάβουμε, ξυπνάμε διαφορετικά.
Τα πρωινά του Αυγούστου μάς μαθαίνουν να ζούμε λίγο πιο αργά
Δεν είναι τυχαίο ότι οι πιο όμορφες αναμνήσεις του καλοκαιριού σπάνια έχουν σχέση με κάτι ακριβό ή εντυπωσιακό. Είναι τα ζουμερά καλοκαιρινά φρούτα στο πρωινό, σε ένα μπαλκόνι με θέα τη θάλασσα. Τα βιβλία που έχουμε τον χρόνο να διαβάσουμε, χωρίς να αποκοιμιόμαστε στις πρώτες δύο σελίδες. Ακόμα καλύτερο; Το πρωινό μπάνιο πριν ξυπνήσουν οι περισσότεροι και γεμίσουν οι παραλίες. Ναι, αυτή ήταν πάντα η αγαπημένη μου ώρα στη Νάξο, στον Άγιο Προκόπη. Εκείνες τις στιγμές νιώθω -και είναι μοναδική αίσθηση- ότι ίσως για πρώτη φορά μετά από καιρό, ότι δεν βιάζομαι.
Νομίζω ότι αυτό είναι που με ξεκουράζει περισσότερο. Όχι οι διακοπές από μόνες τους, αλλά η άδεια που δίνω στον εαυτό μου να ζήσει λίγο πιο αργά, να μην ανοίξει υπολογιστή για μερικές μέρες. Να μη σκέφτομαι ποιο άρθρο πρέπει να ανέβει μετά… Γι’ αυτό και φέτος, για πρώτη φορά, από τα τέλη Ιουλίου άρχισα να ετοιμάζω τα θέματα του Αυγούστου. Ήθελα να δώσω κι εγώ στον εαυτό μου λίγες μέρες πραγματικής ξεκούρασης. για να καταφέρω να “ξεφύγω” λίγο περισσότερο. (Δεν θα “κλείσουμε”, απλά θα ανεβάζουμε ένα θέμα την ημέρα… για να μας πεθυμήσετε λίγο!)
Στην καθημερινότητα, οι περισσότεροι ξεκινάμε τη μέρα μας πριν ακόμη ανοίξουμε καλά τα μάτια. Κοιτάζουμε το κινητό, απαντάμε σε μηνύματα, οργανώνουμε το πρόγραμμά μας, τρέχουμε να προλάβουμε. Τον Αύγουστο, όμως, αυτή η πρώτη ώρα της ημέρας μοιάζει να επιστρέφει σε εμάς. Και μαζί της επιστρέφει κάτι που συχνά ξεχνάμε: η ηρεμία δεν βρίσκεται σε έναν τόπο. Βρίσκεται στον τρόπο που επιλέγουμε να ζήσουμε τη στιγμή.
Η ευτυχία δεν βρίσκεται πάντα στον προορισμό, αλλά στον τρόπο που ζούμε
Έχω γνωρίσει ανθρώπους που γύρισαν από εξωτικά ταξίδια πιο κουρασμένοι απ’ όσο έφυγαν. Και άλλους που πέρασαν λίγες μέρες σε ένα ελληνικό νησί ή ακόμη και στο εξοχικό τους και επέστρεψαν πραγματικά άλλοι άνθρωποι. Γιατί, τελικά ανανεωμένοι και ξεκούραστοι είναι εκείνοι που κατάφεραν, έστω για λίγες ημέρες, να ακούσουν ουσιαστικά τις ανάγκες τους, τον εαυτό τους. Να απολαύσουν ένα πρωινό χωρίς πρόγραμμα. Να αφήσουν το βλέμμα τους να χαθεί στη θάλασσα και να ξεχάσουν το κινητό στο δωμάτιο. Να θυμηθούν ότι η ουσιαστική ευτυχία δεν θα κάνει grande είσοδο. Ναι, η “ευτυχία είναι στις μικρές στιγμές, με τους κατάλληλους ανθρώπους“..
Αυτός είναι ίσως και ο λόγος που αγαπώ τόσο πολύ τον Αύγουστο. Ναι, είναι ο μήνας των διακοπών, που θα κάνουμε μπάνια και θα ταξιδέψουμε… Όμως, παράλληλα είναι κι αυτή η μικρή υπενθύμιση ότι μπορούμε να ζούμε διαφορετικά. Με λιγότερη βιασύνη. Με το να είμαστε περισσότερο παρόντες… και να απολαμβάνουμε!
Κι όταν τελειώσει ο Αύγουστος και τα ξαναπούμε στο επόμενο editorial; Εύχομαι να μη θυμόμαστε μόνο τις φωτογραφίες στο κινητό ή το χρώμα που άφησε ο ήλιος στο δέρμα μας. Εύχομαι να έχουμε πάρει μαζί μας κάτι πιο πολύτιμο: εκείνο το αργό, φωτεινό πρωινό του Αυγούστου που μας έκανε να θυμηθούμε ποιοι είμαστε όταν δεν τρέχουμε να προλάβουμε την καθημερινότητα.
(Κι έχοντας ήδη ετοιμάσει κάποια θέματα για τον επόμενο μήνα, σας αποκαλύπτω ότι ότι μπορεί να είναι λιγότερα, αλλά τα φετινά θέματα του Αυγούστου είναι ίσως τα πιο “καλοκαιρινά” που έχουμε γράψει μέχρι σήμερα. Είναι γραμμένα με πολύ καλή διάθεση, αφορούν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ την καλή ζωή… και για το πως θα απολαύσουμε παρέα έναν υπέροχο Αύγουστο!
Όπου κι αν σας βρει αυτός ο Αύγουστος, να περνάτε υπέροχα!
Υ.Γ. Το υπέροχο αυτό ηλιοβασίλεμα είναι στο Κτήμα Σιγάλα, στη Σαντορίνη, κατά την φιλοξενία μας στο nous santorini.
